Historia:
W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie bielskim.
Nazwa miejscowości, która w minionych wiekach zmieniała się dosyć często, najprawdopodobniej wywodzi się od jesionów porastających niegdyś ten podmokły teren.
Pierwsza historyczna wzmianka na temat wsi pojawiła się w roku 1305, kiedy to w "Liber Fundation" wymieniona została wśród wsi zakładanych przez biskupstwo wrocławskie pod nazwą łacińską Gessenita, a zapiski kronikarskie z roku 1335 mówią o istnieniu w tym czasie w Jasienicy probostwa i kościoła. Przez wieś przepływa rzeka Jasieniczanka i w pierwszej kolejności wokół niej właśnie rozwinęło się życie wsi. Jako własność książąt cieszyńskich w roku 1679 wieś urzędową nazwę zmienia z Jasienicy na Iaschenitz, a w 1688 na nazwę całkowicie już niemiecką tzn. Heitzendorf. Fakty te świadczą o tym, że wpływy osadzonych tu kolonistów niemieckich były bardzo silne.
Książę Cieszyński Wacław Adam panujący w latach 1545-1579 jako protestant wspiera pod każdym względem protestantyzm w swoim księstwie, bo panowało wówczas w Europie prawo - "jaka wiara panującego, taka wiara poddanych".
Kościoły wiejskie, wśród których znalazł się również kościół w Jasienicy, przechodzą wtedy na własność protestantów. Przy kościele katolickim pozostał wtedy tylko Grodziec, bo ówczesny właściciel tych posiadłości Grodecki był wyznania katolickiego.
W roku 1610-1611 syn Wacława Adama przechodzi na katolicyzm i odbiera protestantom ich kościoły.
W drugiej połowie XVI wieku Jasienica przechodzi pod panowanie książąt bielskich. W roku 1572 powstaje hrabstwo bielskie zwane później "Państwem Bielskim", a jego właściciele w ciągu prawie dwóch wieków zmieniali się siedmiokrotnie. Mieszkańcy Jasienicy do dnia dzisiejszego w mowie potocznej posługują się gwarą śląsko-cieszyńską i pieczołowicie przechowują typowy strój cieszyński noszony jeszcze w niedalekiej przeszłości przez swoich przodków.
W roku 1784 uruchomiono szosę cesarską biegnącą przez wieś, w 1786 wybudowano szkołę jednoklasową, a w 1888 roku oddano do użytku tzw. "Kolej Miast Śląskich" łączącą Bielsko z Frydkiem przez Cieszyn. O rozwoju wsi w tych latach zadecydowała niewątpliwie fabryka mebli. Założona została w roku 1881 przez wiedeńczyka Józefa Hofmana. Należy przypuszczać, że na lokalizację fabryki mebli właśnie w Jasienicy wpłynęło korzystne położenie miejscowości na trakcie kołowym i kolejowym.
Jasienicka Fabryka Mebli najpierw należała do Spółki Akcyjnej w Wiedniu, a później przyjęła nazwę "Mundus". W roku 1923 następuje połączenie dwóch podobnych koncernów pod nazwą: Thonet /bracia Thonet/ - Mundus z siedzibą w Szwajcarii. Administratorami Jasienickiej Fabryki Mebli byli Niemcy i Czesi, a później dopiero Polacy. W 1900 roku robotnicy jasienickiej fabryki postawili krzyż kamienny na skrzyżowaniu drogi cieszyńskiej z drogą biegnącą w kierunku Nałęża i Strumienia, w 1917 roku w wykupionym budynku utworzyli Spółdzielnię spożywczą i bibliotekę. Robotnicy jasienickiej fabryki tworzyli centrum polskiego życia narodowego w czasach, kiedy w Jasienicy panowały rządy austriackie.
Aktualnie Jasienica jest siedzibą najrozleglejszej gminy w województwie śląskim obejmującą swym zasięgiem administracyjnym 14 sołectw. Prowadzi się tutaj gospodarkę rolną o zróżnicowanym charakterze. Zamieszkuje ją według stanu na dzień 31.12.2002 r. 19 649 mieszkańców i zajmuje 9 149 ha. Dumą Jasienicy jest jeden z nowocześniejszych obiektów, w którym mieszczą się bank, poczta i telekomunikacja.
Miejscowość jest siedzibą gminy Jasienica.
Jasienica jest jedną z najstarszych miejscowości powiatu bielskiego. Wzmianki na temat historii powstania sołectwa publikowane były kilka razy w gazecie "Jasienica" i znamy ją również z innych źródeł. We wszystkich tych publikacjach autorzy zgodnie zwracali uwagę na taki fakt, iż wcześniejsze wpływy Księstwa Cieszyńskiego na rozwój wsi okazały się być silniejszymi od późniejszych wpływów książąt bielskich, pod panowanie których przeszła Jasienica w drugiej połowie XVI wieku. Mieszkańcy Jasienicy i okolicznych sołectw do dnia dzisiejszego posługują się gwarą cieszyńską i przechowują strój cieszyński, noszony jeszcze w niedalekiej przeszłości, a teraz tylko z okazji większych uroczystości religijnych, państwowych i rodzinnych. Poza sołectwem Landek i Iłownica, gmina położona jest na Pogórzu Śląsku n i cechuje ją zróżnicowana rzeźba, a zwłaszcza w sołectwie Rudzica, Mazańcowice, Łazy i Wieszczęta. Landek i Iłownica leżą na obszarze Kotliny Oświęcimskiej oraz na granicy Doliny Wisły i Wysoczyzny Międzyrzeckiej. Charakteryzuje je płaska rzeźba terenu z licznymi stawami rybnymi. Międzyrzecze położone jest w dolinie na przestrzeni około 3 km. Górne Międzyrzecze rozciąga się nad rzeką Międzyrzeczanką, a Dolne nad Jasieniczanką. Podział na Międzyrzecze Górne i Dolne jest podziałem raczej sztucznym i nie jest podyktowane położeniem. Wieś Międzyrzecze jest bardzo rozległa i mało spójna. Takie jej przysiółki jak Ru dawka (na granicy Bielska) i Węgry oddzielone są od rdzennego Międzyrzecza potężnym, z pięknym widokiem wzniesieniem. Ze wszystkich większych wzniesień gminy można po dziwiać w kierunku południowo - zachodnim urzekający widok nie tylko najbliższych wzniesień (Palenica - 688 m n.p.m., Czupela - 796 m n.p.m., Łazka - 716 m n.p.m., Kalwaria - 440 m n.p.m., Młyńska Kępa 403 m n.p.m.), ale podziwiać można również Beskid Śląski z jego najbliższymi szczytami tj. Szyndzielnią, Klimczokiem, Błatnią, itd. Z kopców jasienic-kiej gminy po stronie wschodniej widać pasmo Beskidu Małego z Magórką i Chrobaczą Łąką, a ze wzniesień Rudzicy oglądać można widok rozciągający się nie tylko na wiele sołectw w gminie, ale widać również miasta sąsiadujące z gminą. W tym zróżnicowanym terenie gminy przeważa zatem obszar wyżynny, złożony z łagodnych i szerokich wzgórz położonych na wysokości 260-430 m n.p.m. Obszar gminy pokryty jest siecią 13 rzek i potoków o łącznej długości 65,1 km. Pokrywa glebowa w gminie jest zróżnicowana, ale przeważają tutaj gleby powstałe z pyłów lessowych ilastych oraz gleby średnio ciężkie i trudne w uprawie. Klimat gminy uzależniony jest również w głównej mierze od wędrówek mas powietrza. Zaledwie 10% stanowią tutaj wiatry północne i północno-wschodnie. W zimie na tym terenie częściej pojawiają się wiatry południowe i południowo zachodnie (10,3%), latem zachodnie (22%) i północno-za-chodnie (12,5%). Zaś wiatry wschodnie i południowo-wschodnie wieją najczęściej wiosną s jesienią. Pewien odsetek wiatrów z którymi muszą godzić się mieszkańcy gminy, to wiatry halne. Mają one jednak dodatni wpływ na zmniejszenie wilgotności względnej, tym bar dziej, że roczną sumę opadów na naszym terenie można określić jako wysoką. Dochodzi bowiem do 1200 mm rocznie, czyli jest dwukrotnie wyższa od średnich opadów np. w Wielkopolsce, czy na Mazowszu. Szata roślinna gminy uzależniona jest od warunków geologicznych i klimatyczno-glebo-wych, Lasy porastające te tereny mają przewagę drzew świerkowo- jodłowych, czasem bukowych i mają charakter niewielkich zagajników.
Istotne znaczenie zatem dla rozwoju gminy oprócz pracowitości mieszkańców mają cechy środowiska naturalnego, które przez swoje zróżnicowanie ograniczają lub też uniemożliwiają rozwój wybranych kierunków gospodarczych. Południowy skrawek gminy ogranicza, a czasem wręcz wyklucza rozwój rolnictwa, a w niektórych wypadkach i budownictwa. Duża jednak część obszaru gminy poprzez dogodne ukształtowanie powierzchni, sprzyjający agroklimat i dobre gleby pozwala na Intensyfikację produkcji rolnej, tak roślinnej jak i zwierzęcej. Na powierzchni 9144 ha w gminie użytki rolne zajmują 5989 ha, co stanowi 66% powierzchni gminnej. Na 1519 gospodarstw indywidualnych - 55,3% to gospodarstwa o powierzchni do 2 ha. Powyżej 5 ha w gminie jest 13,9% ogółu gospodarstw, a powyżej 15ha zaledwie 1% ogółu gospodarstw. Spółdzielczy sektor rolniczy to RSP "Zwycięstwo" w Jasienicy, RSP "Jedność" w Mazańcowicach i RSP "Rolnik" w Międzyrzeczu Górnym. Do indywidualnych właścicieli na terenie gminy należy 460 ha stawów położonych w takich sołectwach jak: Landek, Iłownica, Międzyrzecze Dolne i Górne oraz Roztropice; zaś 353 ha stawów w tych miejscowościach znajduje się w gestii uspołecznionych jednostek gospodarczych. Poszczególne sołectwa w gminie są bardzo zróżnicowane tak pod względem powierzchni - od 151 ha - 1300 ha, jak i ilości budynków mieszkalnych - od 103 do 595 i wreszcie ilości mieszkańców od 437 - 4300 osób. Na dzień 30 czerwca 1999 roku na terenie gminy mieszkało 18991 osób, co stanowi 13,6% mieszkańców nowego powiatu bielskiego ziemskiego. Na jednym km2 202 osoby.
Duży wpływ na rozwój gminy posiada niewątpliwie korzystny system transportowy. Przebiega przez nią międzynarodowa droga relacji Cieszyn - Bielsko. Jasienica posiada linię kolejową relacji Bielsko - Skoczów - Cieszyn. Rozbudowany system dróg pozwolił na dogodne połączenie Jasienicy, jako siedziby gminy nie tylko z wszystkimi sołectwami i najbliższymi terenami rekreacyjnymi, ale przede wszystkim z odległym o 10 km miastem powiatowym Bielsko-Biała i wieloma ciekawymi miastami położonymi tak w województwie Śląskim, jak i Małopolskim (Cieszyn 34 km, Skoczów 10 km, Katowice 65 km, Kraków 102 km, Wisła, Wadowice, Oświęcim itd.). Bliskie jest również sąsiedztwo Jasienicy z Czechami i Słowacją. Większość mieszkańców gminy stanowi ludność tubylcza. Są to typowi Ślązacy Cieszyńscy, ale osiadła się tutaj też niewielka ilość emigrantów polskich zza Buga, a na przełomie lat 50 i 60 kilka rodzin z Zarzecza i Zabrzega, po wybudowaniu tam zapory wodnej w Goczałkowicach.
Nazwa miejscowości, która w minionych wiekach zmieniała się dosyć często, najprawdopodobniej wywodzi się od jesionów porastających niegdyś ten podmokły teren.
Pierwsza historyczna wzmianka na temat wsi pojawiła się w roku 1305, kiedy to w "Liber Fundation" wymieniona została wśród wsi zakładanych przez biskupstwo wrocławskie pod nazwą łacińską Gessenita, a zapiski kronikarskie z roku 1335 mówią o istnieniu w tym czasie w Jasienicy probostwa i kościoła. Przez wieś przepływa rzeka Jasieniczanka i w pierwszej kolejności wokół niej właśnie rozwinęło się życie wsi. Jako własność książąt cieszyńskich w roku 1679 wieś urzędową nazwę zmienia z Jasienicy na Iaschenitz, a w 1688 na nazwę całkowicie już niemiecką tzn. Heitzendorf. Fakty te świadczą o tym, że wpływy osadzonych tu kolonistów niemieckich były bardzo silne.
Książę Cieszyński Wacław Adam panujący w latach 1545-1579 jako protestant wspiera pod każdym względem protestantyzm w swoim księstwie, bo panowało wówczas w Europie prawo - "jaka wiara panującego, taka wiara poddanych".
Kościoły wiejskie, wśród których znalazł się również kościół w Jasienicy, przechodzą wtedy na własność protestantów. Przy kościele katolickim pozostał wtedy tylko Grodziec, bo ówczesny właściciel tych posiadłości Grodecki był wyznania katolickiego.
W roku 1610-1611 syn Wacława Adama przechodzi na katolicyzm i odbiera protestantom ich kościoły.
W drugiej połowie XVI wieku Jasienica przechodzi pod panowanie książąt bielskich. W roku 1572 powstaje hrabstwo bielskie zwane później "Państwem Bielskim", a jego właściciele w ciągu prawie dwóch wieków zmieniali się siedmiokrotnie. Mieszkańcy Jasienicy do dnia dzisiejszego w mowie potocznej posługują się gwarą śląsko-cieszyńską i pieczołowicie przechowują typowy strój cieszyński noszony jeszcze w niedalekiej przeszłości przez swoich przodków.
W roku 1784 uruchomiono szosę cesarską biegnącą przez wieś, w 1786 wybudowano szkołę jednoklasową, a w 1888 roku oddano do użytku tzw. "Kolej Miast Śląskich" łączącą Bielsko z Frydkiem przez Cieszyn. O rozwoju wsi w tych latach zadecydowała niewątpliwie fabryka mebli. Założona została w roku 1881 przez wiedeńczyka Józefa Hofmana. Należy przypuszczać, że na lokalizację fabryki mebli właśnie w Jasienicy wpłynęło korzystne położenie miejscowości na trakcie kołowym i kolejowym.
Jasienicka Fabryka Mebli najpierw należała do Spółki Akcyjnej w Wiedniu, a później przyjęła nazwę "Mundus". W roku 1923 następuje połączenie dwóch podobnych koncernów pod nazwą: Thonet /bracia Thonet/ - Mundus z siedzibą w Szwajcarii. Administratorami Jasienickiej Fabryki Mebli byli Niemcy i Czesi, a później dopiero Polacy. W 1900 roku robotnicy jasienickiej fabryki postawili krzyż kamienny na skrzyżowaniu drogi cieszyńskiej z drogą biegnącą w kierunku Nałęża i Strumienia, w 1917 roku w wykupionym budynku utworzyli Spółdzielnię spożywczą i bibliotekę. Robotnicy jasienickiej fabryki tworzyli centrum polskiego życia narodowego w czasach, kiedy w Jasienicy panowały rządy austriackie.
Aktualnie Jasienica jest siedzibą najrozleglejszej gminy w województwie śląskim obejmującą swym zasięgiem administracyjnym 14 sołectw. Prowadzi się tutaj gospodarkę rolną o zróżnicowanym charakterze. Zamieszkuje ją według stanu na dzień 31.12.2002 r. 19 649 mieszkańców i zajmuje 9 149 ha. Dumą Jasienicy jest jeden z nowocześniejszych obiektów, w którym mieszczą się bank, poczta i telekomunikacja.
Miejscowość jest siedzibą gminy Jasienica.
Jasienica jest jedną z najstarszych miejscowości powiatu bielskiego. Wzmianki na temat historii powstania sołectwa publikowane były kilka razy w gazecie "Jasienica" i znamy ją również z innych źródeł. We wszystkich tych publikacjach autorzy zgodnie zwracali uwagę na taki fakt, iż wcześniejsze wpływy Księstwa Cieszyńskiego na rozwój wsi okazały się być silniejszymi od późniejszych wpływów książąt bielskich, pod panowanie których przeszła Jasienica w drugiej połowie XVI wieku. Mieszkańcy Jasienicy i okolicznych sołectw do dnia dzisiejszego posługują się gwarą cieszyńską i przechowują strój cieszyński, noszony jeszcze w niedalekiej przeszłości, a teraz tylko z okazji większych uroczystości religijnych, państwowych i rodzinnych. Poza sołectwem Landek i Iłownica, gmina położona jest na Pogórzu Śląsku n i cechuje ją zróżnicowana rzeźba, a zwłaszcza w sołectwie Rudzica, Mazańcowice, Łazy i Wieszczęta. Landek i Iłownica leżą na obszarze Kotliny Oświęcimskiej oraz na granicy Doliny Wisły i Wysoczyzny Międzyrzeckiej. Charakteryzuje je płaska rzeźba terenu z licznymi stawami rybnymi. Międzyrzecze położone jest w dolinie na przestrzeni około 3 km. Górne Międzyrzecze rozciąga się nad rzeką Międzyrzeczanką, a Dolne nad Jasieniczanką. Podział na Międzyrzecze Górne i Dolne jest podziałem raczej sztucznym i nie jest podyktowane położeniem. Wieś Międzyrzecze jest bardzo rozległa i mało spójna. Takie jej przysiółki jak Ru dawka (na granicy Bielska) i Węgry oddzielone są od rdzennego Międzyrzecza potężnym, z pięknym widokiem wzniesieniem. Ze wszystkich większych wzniesień gminy można po dziwiać w kierunku południowo - zachodnim urzekający widok nie tylko najbliższych wzniesień (Palenica - 688 m n.p.m., Czupela - 796 m n.p.m., Łazka - 716 m n.p.m., Kalwaria - 440 m n.p.m., Młyńska Kępa 403 m n.p.m.), ale podziwiać można również Beskid Śląski z jego najbliższymi szczytami tj. Szyndzielnią, Klimczokiem, Błatnią, itd. Z kopców jasienic-kiej gminy po stronie wschodniej widać pasmo Beskidu Małego z Magórką i Chrobaczą Łąką, a ze wzniesień Rudzicy oglądać można widok rozciągający się nie tylko na wiele sołectw w gminie, ale widać również miasta sąsiadujące z gminą. W tym zróżnicowanym terenie gminy przeważa zatem obszar wyżynny, złożony z łagodnych i szerokich wzgórz położonych na wysokości 260-430 m n.p.m. Obszar gminy pokryty jest siecią 13 rzek i potoków o łącznej długości 65,1 km. Pokrywa glebowa w gminie jest zróżnicowana, ale przeważają tutaj gleby powstałe z pyłów lessowych ilastych oraz gleby średnio ciężkie i trudne w uprawie. Klimat gminy uzależniony jest również w głównej mierze od wędrówek mas powietrza. Zaledwie 10% stanowią tutaj wiatry północne i północno-wschodnie. W zimie na tym terenie częściej pojawiają się wiatry południowe i południowo zachodnie (10,3%), latem zachodnie (22%) i północno-za-chodnie (12,5%). Zaś wiatry wschodnie i południowo-wschodnie wieją najczęściej wiosną s jesienią. Pewien odsetek wiatrów z którymi muszą godzić się mieszkańcy gminy, to wiatry halne. Mają one jednak dodatni wpływ na zmniejszenie wilgotności względnej, tym bar dziej, że roczną sumę opadów na naszym terenie można określić jako wysoką. Dochodzi bowiem do 1200 mm rocznie, czyli jest dwukrotnie wyższa od średnich opadów np. w Wielkopolsce, czy na Mazowszu. Szata roślinna gminy uzależniona jest od warunków geologicznych i klimatyczno-glebo-wych, Lasy porastające te tereny mają przewagę drzew świerkowo- jodłowych, czasem bukowych i mają charakter niewielkich zagajników.
Istotne znaczenie zatem dla rozwoju gminy oprócz pracowitości mieszkańców mają cechy środowiska naturalnego, które przez swoje zróżnicowanie ograniczają lub też uniemożliwiają rozwój wybranych kierunków gospodarczych. Południowy skrawek gminy ogranicza, a czasem wręcz wyklucza rozwój rolnictwa, a w niektórych wypadkach i budownictwa. Duża jednak część obszaru gminy poprzez dogodne ukształtowanie powierzchni, sprzyjający agroklimat i dobre gleby pozwala na Intensyfikację produkcji rolnej, tak roślinnej jak i zwierzęcej. Na powierzchni 9144 ha w gminie użytki rolne zajmują 5989 ha, co stanowi 66% powierzchni gminnej. Na 1519 gospodarstw indywidualnych - 55,3% to gospodarstwa o powierzchni do 2 ha. Powyżej 5 ha w gminie jest 13,9% ogółu gospodarstw, a powyżej 15ha zaledwie 1% ogółu gospodarstw. Spółdzielczy sektor rolniczy to RSP "Zwycięstwo" w Jasienicy, RSP "Jedność" w Mazańcowicach i RSP "Rolnik" w Międzyrzeczu Górnym. Do indywidualnych właścicieli na terenie gminy należy 460 ha stawów położonych w takich sołectwach jak: Landek, Iłownica, Międzyrzecze Dolne i Górne oraz Roztropice; zaś 353 ha stawów w tych miejscowościach znajduje się w gestii uspołecznionych jednostek gospodarczych. Poszczególne sołectwa w gminie są bardzo zróżnicowane tak pod względem powierzchni - od 151 ha - 1300 ha, jak i ilości budynków mieszkalnych - od 103 do 595 i wreszcie ilości mieszkańców od 437 - 4300 osób. Na dzień 30 czerwca 1999 roku na terenie gminy mieszkało 18991 osób, co stanowi 13,6% mieszkańców nowego powiatu bielskiego ziemskiego. Na jednym km2 202 osoby.
Duży wpływ na rozwój gminy posiada niewątpliwie korzystny system transportowy. Przebiega przez nią międzynarodowa droga relacji Cieszyn - Bielsko. Jasienica posiada linię kolejową relacji Bielsko - Skoczów - Cieszyn. Rozbudowany system dróg pozwolił na dogodne połączenie Jasienicy, jako siedziby gminy nie tylko z wszystkimi sołectwami i najbliższymi terenami rekreacyjnymi, ale przede wszystkim z odległym o 10 km miastem powiatowym Bielsko-Biała i wieloma ciekawymi miastami położonymi tak w województwie Śląskim, jak i Małopolskim (Cieszyn 34 km, Skoczów 10 km, Katowice 65 km, Kraków 102 km, Wisła, Wadowice, Oświęcim itd.). Bliskie jest również sąsiedztwo Jasienicy z Czechami i Słowacją. Większość mieszkańców gminy stanowi ludność tubylcza. Są to typowi Ślązacy Cieszyńscy, ale osiadła się tutaj też niewielka ilość emigrantów polskich zza Buga, a na przełomie lat 50 i 60 kilka rodzin z Zarzecza i Zabrzega, po wybudowaniu tam zapory wodnej w Goczałkowicach.
